Эхнэр нь өндөг шарж байлаа. Гэнэт гал тогоонд нөхөр нь гүйн орж ирлээ. Хайруулын тавганд байх өндөгийг хараад чангаар хашгирав.
- Анхааралтай бай л даа!. Анхаараач ээ!. Жоохон цөцгийн тос нэмэх хэрэгтэй!. Ээ бурхан минь!. Хурдлаач ээ!
Нөхрийнхөө бачимдсан дуунд сандарсан эхнэр нь хөргөгч рүү цөцгийн тос авахаар гүйв.
- Чи арай л удаан шараад байна! Өндөгөө эргүүл! Эргүүлээч ээ, ЯГ ОДОО!
“Энэ яав? Галзуурсан байх аа” гэж эхнэр нь бодох зуур нөхөр нь дахин чангаар хашгирав.
- Би чамд цөцгийн тос хэрэгтэй гэж хэлсэн биз дээ! Яасан их хүлээлгэдэг юм бэ! Түлэгдлээ! Хурдлаач ээ!
Эхнэр нь цөцгийн тос авчирав.
- Болгоомжтой! Чи намайг хэзээ ч сонсохгүй юм аа! Хурдан эргүүлээч! Үгүй ээ, тийм хурдан биш! Чи одоо өндөг шарж чаддаггүй юм уу! Унтраагаач ээ!
Эхнэр нь бараг..
